( مسأله 1956 ) : هر گاه به خيال فقير بودن كسى به أو فطره بدهد سپس بفهمد فقير نبوده ، چنانچه مالي را كه به أو داده از بين نرفته باشد ، بايد دوباره بگيرد وبه مستحق بدهد ، واگر نتواند بگيرد ، بايد از مال خودش فطره را بدهد ، واگر از بين رفته باشد ، چنانچه گيرنده فطره مىدانسته آنچه را كه گرفته فطره است ، بايد عوض آن را بدهد ، واگر نمىدانسته دادن عوض بر أو واجب نيست ، وشخص بايد دوباره فطره را بدهد . ( مسأله 1957 ) : اگر كسى بگويد فقيرم ، چنانچه از گفته اش اطمينان حاصل شود ، مىتوان به أو فطره داد . مسائل متفرقة زكات فطره ( مسأله 1958 ) : زكات فطره را بايد به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم بدهد ، وهنگام پرداخت آن نيت دادن فطره نمايد . ( مسأله 1959 ) : اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست ، واحتياط آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد ، ولى اگر پيش از ماه رمضان به فقير قرض بدهد وپس از واجب شدن فطره بر أو ، طلب خود را بابت فطره حساب كند مانعى ندارد . ( مسأله 1960 ) : گندم يا چيز ديگرى را كه براي فطره مىدهد بايد به جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد ، ودر صورت مخلوط بودن چنانچه خالص آن به يك صاع كه تقريبا سه كيلو است برسد ، يا آنچه مخلوط شده به اندازه اى كم است كه قابل توجه نباشد اشكال ندارد . ( مسأله 1961 ) : اگر فطره را از چيز عيب دار بدهد ، بنابر احتياط لازم ، كافى نيست . ( مسأله 1962 ) : كسى كه فطره چند نفر را مىدهد ، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد ، پس اگر فطره برخى را گندم وفطره برخى ديگر را جو بدهد كافى است .